Mensen vragen zich regelmatig af: “Waarom valt mijn hond uit naar andere honden?”
Het is eerst begrijpen, dan veranderen. Stel je voor: Je loopt rustig een rondje met je hond, even ademhalen, even niet opletten, en dan gebeurt het weer. Er komt een hond aan, jouw hond verstijft, zijn ademhaling verandert, en voor je het weet blaft hij, gromt hij of schiet hij naar voren alsof de wereld ineens gevaarlijk wordt. Of hij gaat liggen, en dat is niet omdat hij wil spelen. Jij voelt je maag samenknijpen, je wangen warm worden, en ergens vanbinnen vraag je je af waarom je hond thuis zo lief is en buiten zo heftig reageert.
Misschien heb je al van alles geprobeerd. Strakker vasthouden, afleiden met snoepjes, stevig toespreken, laten “uitzoeken”, luisteren naar mensen die zeggen dat het vanzelf wel overgaat. Maar diep vanbinnen voel je dat dit niet kan kloppen, dat er iets anders speelt, dat dit niet het echte probleem oplost. En dat klopt ook, want dit gebeurt nooit zomaar. Het ziet er misschien altijd hetzelfde uit, maar de motivatie eronder kan totaal anders zijn: angst, frustratie, onzekerheid, spanning die zich heeft opgestapeld, ervaringen die blijven hangen in zijn lijf, stress die niet vanzelf wegstroomt. Je ziet het gedrag, maar niet het proces dat ernaartoe leidt.
Wanneer je dit gaat zien, verandert alles. Je begrijpt ineens dat gedrag het laatste stukje is van iets dat veel eerder begint, van een stressemmertje dat langzaam volloopt, van emoties die spanning opbouwen totdat het niet meer past. Angst die zegt: “Houd afstand alsjeblieft.” Frustratie die roept: “Ik wil daarheen maar het kan niet.” Onzekerheid die doet alsof hij stoer is. Overprikkeling die maakt dat één hond extra de druppel is. Je hond reageert niet om lastig te doen, maar omdat zijn lijf op dat moment geen andere optie meer ziet. En als jij denkt dat het frustratie is terwijl het angst is, of dat het dominantie is terwijl het onzekerheid is, dan werk je langs het probleem heen. Dan wordt het groter in plaats van kleiner.
Echte verandering begint wanneer jij gaat kijken naar het waarom. Wanneer je niet meer probeert te stoppen wat je ziet, maar probeert te begrijpen wat je hond voelt. Wanneer je de motivatie begrijpt, kun je hem begeleiden, rust creëren, spanning verlagen, veiligheid bouwen. En dán verandert het gedrag. Elke keer dat jij er voor hem bent, groeit zijn vertrouwen. Elke keer dat jij hem veiligheid geeft, daalt zijn spanning. En elke keer dat jij kijkt naar wat eronder ligt, wordt de wereld voor hem voorspelbaarder en voor jou rustiger.
Stel je eens voor dat je straks weer ontspannen wandelt, dat jij niet meer verkrampt bij het zien van een hond, dat hij naar jou kijkt in plaats van te gan liggen of te ontploffen. Dat begint bij begrijpen waarom hij doet wat hij doet en ik help je daar graag bij.
Het begint met begrijpen waarom hij doet wat hij doet.
Daarom nodig ik je uit voor mijn gratis masterclass. Daarin vertel ik precies welke emoties en oorzaken een rol kunnen spelen bij zijn gedrag en hoe jij de eerste stap kunt zetten naar verandering.
Geef een reactie