Je loopt met je hond en ineens gebeurt het weer, en jij denkt: “Zie je wel, hij spiegelt mij”…
Maar is dat ook zo?
Hij ziet een andere hond, doet onzeker, begint te blaffen, trekt aan de lijn of valt uit.
En terwijl jij probeert de situatie onder controle te houden, schiet er misschien een gedachte door je hoofd:
“Zie je wel… hij spiegelt mij.”
Misschien heeft iemand dat ooit tegen je gezegd en ben je het zelf gaan geloven.
Want als jij gespannen bent en je hond reageert precies op dat moment, lijkt het logisch dat die twee met elkaar te maken hebben.
Maar klopt dat eigenlijk wel?
Spiegelt een hond zijn baasje echt?
Veel mensen geloven dat een hond zijn baasje spiegelt. Dat klinkt logisch, want honden voelen feilloos aan hoe wij ons voelen.
Toch zie ik in mijn praktijk vaak iets anders:
Een hond reageert meestal niet omdat hij jou wil laten zien hoe jij je voelt.
Hij reageert omdat hij zelf iets moeilijk vindt.
Misschien voelt hij zich niet veilig, schrikt hij van een andere hond of is hij al gespannen voordat jij überhaupt iets merkt.
Dat is een belangrijk verschil.
Waarom ga je aan jezelf twijfelen?
Als je hond steeds uitvalt of bang reageert, is het heel begrijpelijk dat je naar jezelf gaat kijken.
Je vraagt je af:
- Ben ik te onzeker?
- Maak ik mijn hond zenuwachtig?
- Doe ik iets verkeerd?
Die vragen hoor ik bijna dagelijks van lieve hondenbaasjes en daardoor ontstaat er vaak nóg meer spanning.
Je gaat steeds beter opletten, probeert niets fout te doen en hoopt dat het deze wandeling wél goed gaat.
Maar ondertussen loopt jouw hond nog steeds rond met dezelfde spanning als daarvoor.
Natuurlijk voelt je hond jouw spanning
Dat betekent niet dat jouw gevoel geen invloed heeft.
Integendeel.
Honden voelen haarfijn aan wanneer wij gespannen zijn, alleen is dat meestal niet de hoofd oorzaak van hun gedrag.
Stel dat jouw hond andere honden spannend vindt, dan zal hij daarop reageren.
Als jij vervolgens schrikt van zijn reactie, voelt hij jouw spanning óók.
Zo versterken jullie elkaar, zonder dat iemand daar iets aan kan doen.
Dat is iets anders dan zeggen dat jouw hond jou spiegelt.
Anders kijken verandert alles
Op het moment dat je niet meer denkt:
“Mijn hond reageert door mij.”
maar gaat denken:
“Mijn hond heeft het op dit moment moeilijk.”
verandert er vaak iets.
Je hoeft jezelf niet meer de schuld te geven.
Er komt ruimte om te kijken naar wat jouw hond nodig heeft.
Meer afstand, meer rust, meer veiligheid.
En juist daardoor ontstaat er weer verbinding tussen jullie.
Je hond doet niet moeilijk, hij hééft het moeilijk
Dat is misschien wel de belangrijkste gedachte die ik je wil meegeven.
Achter elk gedrag schuilt een reden.
Hoe beter jij begrijpt wat jouw hond voelt, hoe makkelijker het wordt om hem te begeleiden op momenten waarop hij het moeilijk heeft.
En dat geeft niet alleen je hond meer rust, maar jou uiteindelijk ook.
Wil je leren hoe je het gedrag van je hond beter kunt begrijpen?
Schrijf je dan gratis in voor mijn online masterclass.
Daarin laat ik je zien hoe je anders naar het gedrag van je hond leert kijken, zodat je begrijpt wat hij je met dat gedrag probeert te vertellen.
