Als je anders naar je hond gaat kijken

Het moment waarop alles ineens op zijn plek valt is als je anders naar je hond gaat kijken waardoor er wel échte verandering is.

“Eigenlijk moet ik het leren, hè?”

Het is een zin die ik regelmatig hoor. Niet tijdens een eerste gesprek en ook niet nadat iemand een artikel heeft gelezen, maar meestal ergens halverwege een traject, wanneer iemand langzaam begint te zien wat er al die tijd gebeurde zonder dat het echt werd opgemerkt.

Omdat er iets verandert in de manier waarop je kijkt.

Blijf je zoeken naar oplossingen

De meeste mensen die bij mij komen, kijken juist ontzettend goed naar hun hond. Ze maken zich zorgen, denken over hem na, zoeken oplossingen, lezen artikelen, bekijken video’s en proberen alles wat binnen hun mogelijkheden ligt om hun hond te helpen. Toch lopen ze vaak vast. Niet omdat ze niet genoeg doen en ook niet omdat ze niet genoeg van hun hond houden, maar omdat ze vooral kijken naar wat hun hond doet en nog niet naar wat er werkelijk gebeurt.

Dat klinkt misschien als een klein verschil, maar het is vaak precies het verschil dat bepaalt of je blijft zoeken naar oplossingen voor wat je ziet of eindelijk begint te begrijpen waarom je hond doet wat hij doet.

Wanneer je hond uitvalt naar andere honden, blaft naar mensen, bevriest tijdens een ontmoeting of gespannen reageert tijdens een wandeling, dan is het logisch dat je aandacht automatisch naar dat gedrag gaat. Dat gedrag zorgt immers voor problemen. Het zorgt voor spanning tijdens wandelingen, voor onzekerheid, voor schaamte misschien zelfs, en voor dat knagende gevoel dat je hond hulp nodig heeft en dat jij niet goed weet hoe je hem die hulp kunt geven.

Blijf je kijken naar gedrag

Je kijkt naar het blaffen, het grommen, het trekken aan de lijn of het uitvallen en probeert vooral te ontdekken hoe je ervoor kunt zorgen dat het stopt.

Ondertussen gebeurt er iets opvallends, want hoewel er aandacht naar het gedrag gaat, wordt er gemist wat er onder dat gedrag zit.

En juist daar zit de informatie die je nodig hebt om ergens te beginnen.

Ik zie het regelmatig gebeuren dat mensen vertellen dat hun hond ineens uitvalt, uit het niets blaft of zomaar bevriest tijdens een wandeling.

Wanneer we samen terugkijken naar zo’n situatie, blijkt dat “ineens” vaak helemaal niet ineens te zijn geweest. De spanning liep al op, zijn aandacht was al verschoven, zijn lijf was al veranderd en ergens onderweg waren er allerlei signalen zichtbaar die achteraf heel logisch lijken, maar die op dat moment niet opvielen.

Nu ik weet waar ik op moet letten

Misschien herken je dat wel. Dat je achteraf denkt: nu ik weet waar ik op moet letten, zie ik het eigenlijk ook. Dat je ineens merkt dat jouw hond al veel eerder begint te staren naar een andere hond. Dat zijn lijf subtiel verandert. Dat zijn ademhaling anders wordt. Dat hij signalen laat zien die al aanwezig waren, maar die pas zichtbaar worden wanneer je weet dat ze belangrijk zijn.

En dat is vaak het moment waarop alles langzaam op zijn plek begint te vallen.

In het eerste artikel ging het over begrijpen waarom je hond doet wat hij doet.

Misschien ontdekte je toen dat hetzelfde gedrag verschillende oorzaken kan hebben en dat twee honden die allebei uitvallen naar andere honden toch iets totaal anders kunnen voelen.

In het tweede artikel ging het over de vraag of je eigenlijk wel doet wat jouw hond nodig heeft. Want zelfs als je begrijpt waarom je hond reageert zoals hij reageert, betekent dat nog niet automatisch dat je ook de juiste stappen zet.

Maar misschien merk je nu dat er nog een puzzelstuk ontbreekt.

Want hoe kun je begrijpen wat er onder gedrag zit als je niet ziet wat er gebeurt?

En hoe kun je doen wat jouw hond nodig heeft als je niet herkent waar de spanning ontstaat, wat hij voelt of wanneer een situatie eigenlijk al te moeilijk wordt?

Dat is precies de reden waarom veel hondeneigenaren blijven zoeken naar nieuwe oefeningen, nieuwe technieken en nieuwe adviezen, terwijl ze ondertussen nog niet geleerd hebben waar ze eigenlijk naar moeten kijken.

Nieuw inzicht

Dat is geen kritiek, dat is een inzicht.

Want veel mensen denken dat gedragsverandering begint wanneer hun hond iets nieuws leert. Wanneer hij niet meer uitvalt, niet meer blaft of rustiger reageert op andere honden.

Maar dat klopt niet.  In de praktijk zie ik dat gedragsverandering van een hond pas begint wanneer een eigenaar iets nieuws ziet.

Wanneer iemand voor het eerst begrijpt dat zijn hond niet ineens reageert, maar dat er een hele keten aan signalen aan voorafgaat.

Wanneer iemand ontdekt dat zijn hond niet koppig is, maar onzeker. Dat hij niet dominant is, maar zich onveilig voelt.

Dat hij niet expres moeilijk doet, maar niet weet hoe hij met een situatie om moet gaan.

En vanaf dat moment veranderen er vaak dingen, omdat iemand andere keuzes gaat maken voor zijn hond.

Er ontstaat meer rust, meer begrip, meer afstand wanneer dat nodig is.

Kleinere stapjes, met meer oog voor wat je hond aankan. En juist daardoor ontstaat er ruimte voor echte verandering.

Op het moment dat je anders leert kijken, verandert niet alleen wat je ziet. Het verandert ook de keuzes die je maakt, de verwachtingen die je hebt en de manier waarop je jouw hond begeleidt.
Je hoeft minder te gokken, minder te hopen dat het deze keer goed gaat en minder te vertrouwen op standaardadviezen die misschien helemaal niet passen bij wat jouw hond nodig heeft.

Dat is ook de reden waarom ik geloof dat bewustwording vaak meer verandert dan mensen verwachten.

Niet omdat bewustwording een oplossing op zichzelf is, maar omdat je pas andere keuzes kunt maken wanneer je ziet wat er werkelijk gebeurt.

Conclusie

In het eerste artikel ging het over begrijpen waarom je hond doet wat hij doet.

In het tweede artikel ging het over de vraag of je eigenlijk wel doet wat jouw hond nodig heeft.

Maar merk je na het lezen van deze artikelen ook iets anders? Dat je nog helemaal niet altijd ziet wat er werkelijk gebeurt?

Het is niet dat je niet genoeg van je hond houdt of omdat je niet goed oplet.

Maar zolang je niet begrijpt waarom  je hond doet wat hij doet, is het lastig om te bepalen wat hij nodig heeft.

Er zijn zoveel hondeneigenaren die blijven zoeken naar nieuwe oefeningen, nieuwe adviezen en nieuwe oplossingen, terwijl er eigenlijk puzzelstukjes ontbreken.

Echte verandering begint niet wanneer je hond iets nieuws leert, echte verandering begint wanneer jij leert zien wat er werkelijk gebeurt.

Dat leren zien gebeurt meestal niet in één wandeling, één artikel of één oefening.

Het is een proces waarin je stap voor stap ontdekt wat er onder het gedrag van jouw hond zit, wat hij nodig heeft en hoe jij hem daarin kunt begeleiden.

En door data proces vinden veel lieve hondenbaasjes de rust, het vertrouwen en de verbinding met hun hond waar ze al zo lang naar op zoek zijn.

Mijn naam is Sjoukje Lautenbach, gedragstherapeut voor honden en coach voor lieve hondenbaasjes. Ik werk niet vanuit meer trainen, maar vanuit leren zien wat er onder gedrag zit — zodat rust, veiligheid en verbinding weer mogelijk worden. 🐾